بازهم سقوط هواپیما، باز هم مرثیه، باز هم ابراز تاسف، کشته شدن بیش از 150 نفر در این پرواز حقیقتا یک تراژدی دردناک است.
آمار سوانح هوایی ایران بعد از انقلاب

3 شهریور 1387: سقوط هواپیمای بوئینگ 737 ایرانی در اجاره شرکت هواپیمایی آیتک ایر قرقیزستان با 90 مسافر که 70 نفر از آنان جان باختند.
27 بهمن 1387: هواپیمای مسافربری ایران 140 در حوالی فرودگاه شاهین شهر اصفهان سقوط کرد و تمامی پنج سرنشین هواپیما جان باختند.

16 تیر1387: یک فروند هواپیمای شکاری اف-پنج ارتش ایران در حین انجام ماموریت در پایگاه هوایی امیدیه خوزستان سقوط کرد و خلبان و کمک خلبان آن کشته شدند.
23 خرداد 1387: یک فروند کایت موتوردار نظامی حین بارریزی با چتر سقوط کرد و 2 سرنشین آن در دم جان باختند.

26 فروردین 1387: یک فروند هواپیمای سوخو 24 متعلق به نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران حوالی ساعت 19 هنگام فرود دچار نقص فنی شد و سقوط کرد. خلبان و کمک خلبان اجکت کردند و سالم ماندند.
12 دی 1386: یک فروند هواپیمای فوکر 100 شرکت ایران ایر ساعت هنگام برخاستن از باند فرودگاه مهرآباد دچار حادثه شد. این هواپیما که حدود صد مسافر داشت، قرار بود از تهران به مقصد شیراز پرواز کند، اما چرخ‌های هواپیما هنگام برخاستن به علت انحراف از باند فرودگاه کنده شد و بال هواپیما آتش گرفت

5 آذر 1386: یک فروند هواپیمای نظامی اف-4 فانتوم ارتش ایران به علت نقص فنی در منطقه کنارک چابهار سقوط کرد و دو سرنشین آن کشته شدند.
6 آذر 1385: یک فروند هواپیمای آنتونوف 74 متعلق به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در فرودگاه مهرآباد سقوط کرد. در این حادثه 36 نفر کشته و 2 نفر زخمی شدند.

10 شهریور 1385: سقوط هواپیمای توپولوف -154 شرکت ایران ایرتور در فرودگاه مشهد. این هواپیما در مسیر بندر عباس-مشهد در حال حرکت بود. این هواپیما حامل 148 مسافر بود. در این حادثه 28 نفر کشته و 50 نفر زخمی شدند.
19 دی 1384: یک هواپیمای فالکن-20 متعلق به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در شمال غرب ایران سقوط کرد و تعدادی از مقامات ارشد سپاه، از جمله احمد کاظمی، فرمانده نیروی زمینی سپاه، کشته شدند

15 آذر 1384: یک فروند هواپیمای سی-130 ارتش ایران که حاوی خبرنگاران و پرسنل ارتش بود، بر روی منطقه‌ای مسکونی در تهران سقوط کرد که بیش از 110 کشته برجای گذاشت.
1 اردیبهشت 1384: یک فروند بوئینگ 707 هواپیمایی ساها که در مسیر کیش-تهران در حرکت بود در فرودگاه مهرآباد از مسیر منحرف شد و وارد رودخانه کن شد. در این حادثه یک نفر کشته شد.

21 بهمن 1382: یک فوکر-50 در هنگام فرود آمدن در فرودگاه شارجه به زمین برخورد کرد و 43 نفر از 45 مسافر آن کشته شدند.
27 اردیبهشت1382 : هواپیمای یاک- 40 از شرکت فراز قشم در نزدیکی ساری سقوط کرد و طی آن 30 نفر از جمله رحمان دادمان وزیر راه، کشته شدند.

30 بهمن 1381: یک ایلیوشین-76 متعلق به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در جنوب شرق ایران سقوط کرد و تمام 276 سرنشین آن جان باختند.
23 بهمن 1380: هواپیمای توپولوف-154 شرکت ایران ایرتور در نزدیکی خرم آباد با کوه برخورد کرد و 119 نفر کشته شدند.

13 بهمن 1378 : یک فروند هواپیمای سی-130 متعلق به نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در فرودگاه مهرآباد با یک ایرباس آ-300 در حال توقف، تصادف کرد و همه 8 سرنشین هواپیمای سی-130 کشته شدند.
20 خرداد 1375: بوئینگ 727 ایران ایر در فرودگاه رشت دچار سانحه شد و در اثر آن 4 نفر کشته شدند.

23 اسفند 1375: یک فروند هواپیمای سی-130 متعلق به نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در دزفول سقوط کرد و 86 سرنشین آن کشته شدند.
13 اسفند 1375 : یک فروند هواپیمای فالکن-20 ارتش ایران در اردبیل سقوط کرد و همه 4 سرنشین آن کشته شدند.

15 دی 1373: هواپیمای جت لاکهید ارتش ایران در نزدیکی اصفهان چند دقیقه پس از برخاستن از پایگاه شهید بابایی، سقوط کرد و همه 12 سرنشین آن از جمله سرلشکر منصور ستاری، فرمانده نیروی هوایی ارتش، کشته شدند.
18 مهر 1373: هواپیمای فوکر-28 شرکت هواپیمایی آسمان که در مسیر اصفهان به تهران در حرکت بود در کوه‌های کرکس در نزدیکی نطنز سقوط کرد و همه 66 سرنشین آن کشته شدند.
24 آبان 1372: هواپیمای آنتونوف-124 در نزدیکی کرمان سقوط کرد و همه 17 سرنشین آن کشته شدند.

19 بهمن 1371: هواپیمای توپولوف-154 شرکت ایران ایرتور با یک هواپیمای سوخو-24 متعلق به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در نزدیکی تهران تصادف کرد. در این حادثه 134 نفر کشته شدند.
6 اردیبهشت1371: هواپیمای فوکر-27 نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در نزدیکی ساوه سقوط کرد و 39 سرنشین آن کشته شدند.

3 خرداد 1370: هواپیمای ایلوشین-76 در نزدیکی کرمانشاه سقوط کرد و 4 سرنشین آن کشته شدند.
12 تیر 1367: هواپیمای ایرباس آ-300 در پرواز شماره 655 ایران ایر، به وسیله ناو جنگی وینسنت آمریکا در خلیج فارس هدف قرار گرفت و تمام 290 سرنشین آن کشته شدند.

11 آبان 1365: یک فروند هواپیمای سی-130 نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در زاهدان سقوط کرد و 98 سرنشین آن کشته شدند.
7 مهر 1360: یک فروند هواپیمای سی-130 ارتش ایران در کهریزک سقوط کرد و 80 سرنشین آن کشته شدند.

31 خرداد 1359: هواپیمای بوئینگ 727 ایران ایر که در مسیر مشهد ـ تهران پرواز می‌کرد، سقوط کرد و 128 نفر از سرنشینان آن کشته شدند.

برگرفته از وبلاگ دکتر ایرج محمدفام

براي كليه كارهائي را كه نتوان در ارتفاع با استفاده از نردبان يا وسايل ديگر بطور اطمينان بخشي انجام داد بايستي داربستهاي مناسب و كافي فراهم كرد. داربست هر ساختار موقتي شامل يك يا چند جايگاه، اجزاي نگاهدارنده، اتصالات و تكيهدگاهها است كه در طي اجراي هر گونه عمليات ساختماني از قبيل تعميرات، نماسازي تخريب، تميزكاري، رنگ آميزي يا ساير كارهاي مشابه بمنظور دسترسي به بنا و حفظ و نگاهداري كاركنان يا مصالح در ارتفاع، مورد استفاده قرار مي گيرد. در نصب و بكارگيري داربست رعايت الزامات ايمني زير ضروري است:
    1. برپا كردن، پياده كردن و دادن تغييرات اساسي در داربست ها بايد فقط تحت مديريت و نظارت يك شخص با كفايت و مسئول و حتي دالمقدور بوسيله كاركناني كه در اين گونه كارها تجربه كافي دارند انجام گيرد.
    2 . اجزاي داربستها و كليه وسائلي كه در آن بكار مي رود بايد از مصالح مناسب و مرغوب انتخاب شده و طوري طراحي، ساخته و آماده شود كه واجد شرايط ايمني كار براي كارگران بوده و توانائي پذيرش بارها و فشارهاي وارده را داشته و در شرايط مناسبي نگاهداري شوند.
    3 . قطعات چوبي كه در ساخت داربستها بكار مي روند بايستي از كيفيت مرغوبي برخوردار بوده و الياف بلندي داشته باشند، در وضعيت سالم قرار داشته و رنگ نشده باشند. هيچ نوع كاري روي آنها انجام نگرفته باشد و عاري از هر گونه عيب خطرناك و بدون گره و پوسته و كرم خوردگي باشند.
    4. تدبيرهاي لازم اتخاذ شود تا تخته ها و الوارهائيكه براي ساخت داربست بكار مي روند، در برابر
    ترك خوردگي محافظت شوند.
    5. وسايلي كه براي ساخت داربستها بكار مي روند بايستي در شرايط خوبي در انبار نگاهداري شوند و از وسايل نامناسب جدا گردند.
    6. از طنابهاي ليفي نبايستي در داربستي كه در آنجا احتمال آسيب ديدگي اين گونه طنابها وجود دارد استفاده شود.
    7. طناب هائيكه با اسيدها يا مواد خورنده و فرساينده ديگر در تماس بودهداند، يا معيوبند نبايد بكار گرفته شوند.
    8. در داربست نبايد ميخهاي چدني بكار برده شوند.
    9. داربست ها بايستي با ضريب اطميناني تا چهار برابر حداكثر بارگيري طراحي شوند.
     10. براي برپا كردن داربست بايد وسايل كافي فراهم و بكار گرفته شود.

ادامه مطلب

25 02 2009
ادامه مطلب

آز بست كه به پنبه نسوز يا آميانت معروف است، اصطلاحي كلي است كه براي چندين نوع مختلف سيليكات معدني به كار مي رود. و  آزبستوز به فيبروز پارانشيم ريه اطلاق مي شود كه ناشي از تماس استنشاقي با رشته هاي  آزبست است.

انواع آزبست
 
۱- سر پنتين
۲- آمفيبول

گروه آمفيبول شامل:

۱.كروسيدوليت(آزبست آبي)
۲.آموزيت(آزبست قهوه اي)
۳.آنتوفيليت
۴.ترموليت
۵.اكتينوليت

همه گيري شناسي

آزبست در طي قرن گذشته به طور گسترده در جهان مورد استفاده قرار گرفته است و مصرف آن در كشورهاي در حال توسعه رو به افزايش بوده است. اين ماده به علت مقاومت محيطي نسبت به سائيدگي، نسوز بودن و رشته اي بودن و تثبيت شيميايي، بسيار مقرون به صرفه بوده و مصرف زيادي دارد.

موارد مواجهه با
 رشته هاي آسبست

۱.   معادن
۲.   آسياب ها
۳.   كارخانه هاي توليد كننده
۴.   نساجي رشته هاي آزبست
۵.   كارگران ساختماني
۶.   لوله كش ها
۷.   سازندگان ديگهاي بخار
۸.   جوشكاران
۹.   ساخت لباسهاي ايمني
۱۰.   انواع مختلف فيلتر ها
۱۱.   سيمان و آجر كف اتاق
۱۲.   پتوهاي خاموش كننده آتش
۱۳.   لنت ترمز و كلاچ ماشين.

تعریف آزبستوز  

آزبستوز عبارت است از التهاب ريه ها به علت استنشاق ذرات آزبست . اين يك اختلال مزمن است اما مسري نيست . آزبستوز ممكن است منجر به سرطان ريه شود (خطر بروز با سيگار كشيدن بسيار بيشتر مي شود). مردان بالاي ۴۰ سالي كه در معرض ذرات آزبست بوده اند با احتمال بيشتري دچار اين بيماري مي شوند. آزبستوز شايد مهمترين بيماري ريوي ناشي از كار باشد.

 

 

ادامه مطلب

ارزیابی ریسک حریق

 

خلاصه مقاله مهندس هاشم ستاره، همایش بنادر و کشتیرانی سال 1383

 

ارزیابی ریسک حریق ، فرایندی سیستماتیک جهت بررسی مخاطرات حریق بالقوه در محیط کار و تخمین ریسک حاصل از این خطرات برای منابع مالی و انسانی می باشد . عمده دلائل ارزیابی ریسک حریق در محیط کار شامل موارد زیر می شود :

 

1. فراهم نمودن یک محیط کار ایمن و عاری از ریسک به عنوان یک وظیفه اخلاقی .

 

2. در نظر گرفتن مباحث اقتصادی در حریق و توجه به این مسئله که عدم وجود یک برنامه نظام مند و پیشگیری و کنترل حریق باعث تحمل هزینه های سنگین بر هرفرایند می گردد.

 

3. رعایت بحث الزامات قانونی که می توان این الزام را در بند 4-3-1سیستمهای مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه ای OHSAS18001 ملاحظه نمود.

 

مراحل ارزیابی ریسک حریق :

 

جهت ارزیابی ریسک حریق ، مراجع مختلف ، مراحل متعددی را عنوان کرده اند ولی به طور اساسی و مشترک پنج مرحله در یک ارزیابی ریسک حریق باید بررسی شده و انجام پذیرد که شامل موارد زیر است:

 

· شناسایی خطرات حریق

 

· شناسایی افراد در معرض ریسک

 

· ارزیابی ریسک و وضعیت پیشگیری و کنترل موجود

 

· ثبت یافته های ارزیابی ریسک حریق

 

· بازنگری خطرات و تجدیدنظر

 

 

ادامه مطلب

 

 

نرم افزار مخصوص موبایل آیین نامه حفاظت بهداشت کار

 

 

 

 

 

ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻣﻮردی ﻣﺒﺎﻧﯽ ﻃﺮاﺣﯽ ﺗﻬﻮﯾﻪ ﺗﻮﻧﻠﻬﺎی راه آﻫﻦ