تهيه گزارش حادثه
هنگام تحقيق و رسيدگي حادثه لازم است اين سئوال مطرح شود:
- چه اتفاقي افتاده است؟
- چرا اتفاق افتاده است؟
- چگونه ميتوان از حادثه مشابه پيشگيري كرد؟
در اين صورت چهار گام مهم بعدي كه بايد پس از وقوع حادثه انجام شود ،عبارتنداز:
1- اداره ايمني ،ضمن بازديد از محل حادثه ،به سرعت يك گزارش مقدماتي از محل حادثه تهيه كند ،بطوريكه حقايق كم و بيش روشن شود.
2- تهيه گزارش دوم ،كه طي آن حادثه بطور دقيق مورد تجزيه و تحليل قرار گيرد.
3- تهيه يك گزارش رسمي نهايي بوسيله كارشناس ايمني كه روشنگر كليه حقايق باشد.
4- جهت پيشگيري از تكرار چنين حوادثي ،توصيه ها و پيشنهادهاي ايمني لازم بعمل آيد.
A- برسي اوليه و تهيه گزارش مقدماتي
1- با مشورت و مطرح كردن سئوال هايي در محل حادثه ،مشخص شود كه چه اتقاقي رخ داده ،فرد مصدوم مشغول چه كاري بوده و كجا كار ميكرده است؟
2- كارشناس ايمني ضمن باز ديد از محل حادثه ،از وضعيت موجود عكس برداري كرده و از كليه كارگراني كه همراه مصدوم بوده اند يا در گروه او كار ميكرده اند ،سئوال هاي لازم را بعمل آورد؟
3- اگر شرايط يا وضعيت جسمي و روحي مصدوم اجازه مي دهد فورا" با او مصاحبه شود.
B- بررسي و تهيه گزارش دوم
1- دوباره با فرد مصدوم مصاحبه شود تا مشخص گردد كه در تفسير داستان مربوط به حادثه تغيير مي دهد يا نه ؟
2- دستور العمل اجرايي و ابزار و وسائل كار مربوط بررسي شود؟
3- تجربيات شركتها يا سازمان هاي ديگر در مورد وقوع همين نوع حادثه مطالعه و بررسي شود؟
4- كارشناس ايمني از وسائل و حفاظتي استفاده شده بوسيله مصدوم بازديد بعمل آورد و كيفيت و چگونگي استفاده آنها را بررسي كند؟
5- پرونده يا سابقه ايمني فرد مصدوم و تكنسين يا سرپرست او مورد بررسي قرار گيرد.
C- بررسي و تهيه گزارش رسمي و نهايي
1- با تشكيل جلسه اي در واحد مربوطه ضمن بيان قاطعيت مديريت دستگاه در بررسي و پيگيري حادثه ،مسائل ايمني مربوط به حادثه براي عموم تشريح شود.
2- از شاهدان حادثه پرس وجو شود.
3- گزارش رسمي يا نهايي كه چگونگي وقوع حادثه،مسببان و بطوريكه كليه حقايق را روشن كند ،همراه با عكس و تفسيرات تهيه وتنظيم و تقديم مديريت سازمان شود.
پيگيري توسط اداره ايمني
1- گزارش رسمي و نهايي حادثه به مدير عامل شركت يا سازمان ارسال شود.
2- توصيه ها پيشنهادات لازم جهت پيشگيري از تكرار اين گونه حوادث در آن اداره يا ادارات ديگر در گزارش منظور شود.
3-گزارش و واقعيت حادثه براي عموم همكاران بازگو و روشن شود.
4- تمامي كارهاي اجرايي مشابه در كليه واحد ها ،جهت پيشگيري از تكرار اين حادثه بررسي شود.
5- يك نشريه ماهانه جهت تجزيه و تحليل اين گونه حوادث چاپ شود و در اختيار همكاران قرار گيرد.
6- كميته اي جهت پيگيري انجام د ستور العمل هاي اجرايي و توصيه ها ي ايمني بوجود آيد.
7- اداره ايمني اطلاعات و تجربيات خود رادر مورد چنين حوادثي با شركت هاي مشابه ديگر تبادل كند تا در امر پيشگيري از حوادث تسريع شود.
ايمني انبارهاي صنعتي در برابر آتش سوزي
مقدمه
درحالي كه همه از ايمني به عنوان يكي از اصول بسيار مهم ياد مي كنيم ولي پروژههاي ايمن سازي به ندرت جايي درخور و مناسب در فهرست اولويتهاي يك كارخانه به خود اختصاص مي دهد. هنگامي كه كارخانه ها به ايمني در مقابل آتش سوزي مي انديشند، معمولا تصميم به پيروي از نشانه هاي مقابله با آتش و تنظيمات و كنترل آن به روشهاي معمول ميگيرند. زماني كه اين روشها را به درستي به كار گيريم و استفاده از آنها به طور قانوني اجباري شود ضريب ايمني در مقابل آتش سوزي در انبار به طور قابل ملاحظه اي افزايش مي يابد. تفاوت بين افت اندك سود مالي و ضرر ناشي از بروز فاجعهاي عظيم، خواه ناخواه همه كارخانه ها را به سوي به كارگيري دانش ايمني در مقابل آتش و استفاده از آن در طراحي انبار و فعاليتهاي عملياتي سوق مي دهد.
راههاي عملي
آنچه در زير آمده است، پيشنهادها و شرايطي است كه در بسياري از عملكردها و فعاليتهاي انبار استفاده مي شود. شايان ذكر است كه اجراي اين روشها به ميزان زيادي به ويژگيهاي انبار و تجهيزات و سرمايه شما بستگي دارد.
_ اگر چه ممكن است انبارهاي كوچك به طور قانوني به سيستم آبفشاني خودكار نياز نداشته باشند، ولي اين وسيله يكي از ابزارهاي استاندارد پراهميت در هر انباري است.
_ مواد ذخيره شده در سالن بايد در راهرويي به طول حداقل 100 و عرض حداقل 50 فوت نگهداري شوند.
_ راهروهاي با پايان بي استفاده نبايد درازايي بيش از 50 فوت داشته باشند.
_ در خلال عمليات ذخيره مجدد موجودي، استفاده از روشهاي دستي مانند كارتهاي موجودي (كانبان) براي جلوگيري از انباشت مواد در فاصله اي كمتر از 24 اينچ يا نصف عرض راهرو بهكار مي رود.
_ استعمال دخانيات در انبار بهكلي ممنوع است و علامتهاي « سيگار نكشيد» مورد نياز است.
_ مانند هر قسمت ديگري در فرآيند عملياتي درجه ايمني مقابل آتش سوزي به طور عمده از شيوه ها ، فرآيندها و آموزشهاي فراهم ديده شده به كاركنان تأثير مي پذيرد.
_ برنامه هاي تخليه: بسيار مهم است كه براي كارمندان به طور كامل مشخص سازيد هنگام وقوع آتش سوزي و يا شنيدن صداي آژير خطر از آنها انتظار انجام چه كاري را داريد. معمولي ترين عكس العمل كاركنان در اين مواقع توجه به سرپرستان و مديران و يا ساير كاركنان است تا ببينند آيا ديگران ساختمان را ترك مي كنند يا نه. بايد به كاركنان آموزش داد تا درصورت شنيدن صداي آژير سريعاً ساختمان را از طريق نزديكترين خروجي ممكن ترك كنند. كارگران انبار معمولاً خروجي ويژه اي را كه به ندرت استفاده مي شود براي خود تعيين مي كنند. اين روش بسيار خطرناك است, چون مسلماً در اين صورت آنها زمان زيادي را براي نجات خود از دست خواهند داد. همچنين اگر از كاركنان خواسته شده باشد قبل از خروج از ساختمان كارهايي از پيش تعيين شده مانند خاموش كردن وسايل و تجهيزات كار را انجام دهند بايد به آنها آموزشهاي ويژه درمورد كار و ضمناً شرايط اضطراري ترك ساختمان داده شود.
مجتبي ولي زاده
Valizadeh_ie@yahoo.com
۷ مهر روز ایمنی و آتش نشانی بر جامعه ایمنی و بهداشت حرفه ای
مبارک باد
اصول غربالگري وگزارش كاهش شنوايي شغلي
كليه كارگرانيكه در محيط پرسروصدا ( بيش 85 دسي بل ) به خدمت گرفته مي شوند بايد قبل از استخدام مورد اديومتري قرار گيرند.
كارگراني كه در مواجهه با سروصداي محيط كار(بيش از متوسط 8 ساعت مواجهه با 85 دسي بل) باشند، بايد بطور سالانه مورد اديومتري Screerning قرار گيرند.
اديومتري Screerning شامل اندازه گيري آستانه شنوايي هدايت هوايي (AC) درفركانسهاي 500 ، 1000، 2000، 3000 ،4000،6000 و 8000 هرتز ميباشد.
درخواست اديومتري كامل و ساير تستهاي تكميلي منوط به شرح حال، معاينه گوش ويا مشاهده افت شنوايي دراديومتري Screerning و توسط پزشك يا كارشناس اديولوژيست انجام ميشود..
معيارهاي تشخيص وگزارش كاهش شنوايي شغلي به قرار زير مي باشد.
a) سابقه مواجهه با سروصدا بيش از حد مجاز TWA8h = 85 dBA
b) درصورتيكه اولين بار است كه فرد مورد اديومتري قرار مي گيرد، افت شنوايي حسي عصبي با الگوي افت آستانه درفركانسهاي بين 4 تا 6 هزار هرتز همراه با بهبود آستانه درفركانس 8 هزار هرتز ، حداقل افت درفركانس 4000 بايد 30 دسي بل بوده و آستانه شنوايي در فركانس 4000 حداقل 15 دسي بل بالاتر از آستانه شنوايي 2000 هرتز باشد.
c) افت شنوايي در دو گوش سيمتريك باشد ( آستانه شنوايي دردوگوش نبايد بيش از 15 دسي بل درفركانسهاي 5/. ، 1و2 كيلوهرتزويا بيش از 30 دسي بل در فركانسهاي 3 تا 6 كيلوهرتز متفاوت باشد.) ويا توجيه قابل قبولي براي مواجهه يك گوش با سروصداي بيشتر وجود داشته باشد.
d) افت آستانه شنوايي دوطرفه، به ميزان حداقل 15 دسي بل درفركانسهاي 3000 تا 6000 درمقايسه با اديوگرام اوليه فرد درشرايطي كه كارگر حداقل 14 ساعت ازمحيط پرسروصدا دور باشد. ( پس از Screening شنوايي درمحيط كار، افراديكه اين حداقل افت شنوايي درآنها ديده مي شود جهت اديومتري مجدد ، صبح روز بعد از روز off و قبل از شروع روز كاري جهت اديومتري مجدد فراخوانده مي شوند.
تشخيص و گزارش كاهش شنوايي شغلي بر اساس وجود معيارهاي a + b + c و يا a + c + d
مي باشد.